Σε σένα γράφω
Σε ψάχνω, τόσο καιρό, τόσες μέρες. Ψάχνω το "είναι" σου να βρω, να νιώσω, να βιώσω. Ψάχνω διαρκώς, κι όμως ξεφεύγεις, ξεγλιστράς, σε δρόμους δικούς σου, σε ιστορίες διαφορετικές.
Στο γράφω από τώρα για να το ξέρεις. Για να το ξέρεις τώρα που διαβάζεις. Για να ξέρεις πως πριν σε γνωρίσω, πριν καταλάβω ποια είσαι, πως για μένα είσαι ό,τι πιο τέλειο. Ίσως σε ξέρω, ίσως με ξέρεις, ίσως και να μη σε έχω ξαναδεί στη ζωή μου, στα όνειρά μου. Όμως θα έρθεις και θα με μαγέψεις, θα πάρεις την καρδιά μου, τα συναισθήματά μου, το "είναι" μου ολόκληρο. Δε θα μου δοθείς έτσι απλά. Θα ζητήσεις τα πάντα και θα τα αποκτήσεις. Θα πάρεις ακόμα περισσότερα, πιο πολλά απ' όσα θα ήθελες ποτέ.
Όμως ακόμα είναι νωρίς ή έτσι πιστεύω, ή έτσι λέει το ένστικτό μου. Και εσύ ακόμα μακριά. Είσαι; Είσαι πράγματι τόσο μακριά που δε σε βλέπω ή τόσο κοντά που έχω αποπλανηθεί και χάνω τον κόσμο μου γύρω σου. Ψάχνω μέσα σ' αυτό το έντονο φως που σε περικλείει. Όχι, δεν είναι σκοτάδι που με εμποδίζει, ένα φως δυνατό είναι που με τυφλώνει, αναβλύζει από μέσα σου και από την ομορφιά σου. Από το βλέμμα σου το ίδιο, το έντονο, το δυνατό.
Γοητεύομαι από εσένα. Γοητεύομαι πριν ακόμα σε γνωρίσω, πριν ακόμα μάθω ότι υπάρχεις. Κι όμως, σου γράφω για να ξέρεις πως σε περιμένω, για να ξέρεις πως είσαι το πεπρωμένο μου κομμάτι. Σου γράφω να διαβάσεις, να νιώσεις βαθιά μέσα σου τα συναισθήματα που ήδη νιώθω για σένα. Όλα έντονα και αιχμηρά, απαλά να σε πονάνε και εύκολα να ανοίξουν χώρο βαθιά μέσα σου για να κλειστώ.
Έλα εδώ δίπλα μου, έλα να νιώσω την δροσερή σου επιδερμίδα, τόσο απαλή, και τόσο δυνατό το άρωμα του δέρματός σου που θέλω να χάσω τις αισθήσεις μου. Ζαλίζομαι, όμως δε θα το δεις τότε, όχι, αυτή τη μικρή αδυναμία θα την ανακαλύψεις, θα το ψάξεις να το βρεις. Ξέρω πως θα το κάνεις, γιατί το πιστεύεις πως εδώ είναι όσα ζητούσες, όσα έψαχνες να βρεις.
Σου γράφω για το μέλλον, για τότε που όλα αυτά θα είναι παλιά, ακόμα κι αν μόλις το διάβασες…
Στο γράφω από τώρα για να το ξέρεις. Για να το ξέρεις τώρα που διαβάζεις. Για να ξέρεις πως πριν σε γνωρίσω, πριν καταλάβω ποια είσαι, πως για μένα είσαι ό,τι πιο τέλειο. Ίσως σε ξέρω, ίσως με ξέρεις, ίσως και να μη σε έχω ξαναδεί στη ζωή μου, στα όνειρά μου. Όμως θα έρθεις και θα με μαγέψεις, θα πάρεις την καρδιά μου, τα συναισθήματά μου, το "είναι" μου ολόκληρο. Δε θα μου δοθείς έτσι απλά. Θα ζητήσεις τα πάντα και θα τα αποκτήσεις. Θα πάρεις ακόμα περισσότερα, πιο πολλά απ' όσα θα ήθελες ποτέ.
Όμως ακόμα είναι νωρίς ή έτσι πιστεύω, ή έτσι λέει το ένστικτό μου. Και εσύ ακόμα μακριά. Είσαι; Είσαι πράγματι τόσο μακριά που δε σε βλέπω ή τόσο κοντά που έχω αποπλανηθεί και χάνω τον κόσμο μου γύρω σου. Ψάχνω μέσα σ' αυτό το έντονο φως που σε περικλείει. Όχι, δεν είναι σκοτάδι που με εμποδίζει, ένα φως δυνατό είναι που με τυφλώνει, αναβλύζει από μέσα σου και από την ομορφιά σου. Από το βλέμμα σου το ίδιο, το έντονο, το δυνατό.
Γοητεύομαι από εσένα. Γοητεύομαι πριν ακόμα σε γνωρίσω, πριν ακόμα μάθω ότι υπάρχεις. Κι όμως, σου γράφω για να ξέρεις πως σε περιμένω, για να ξέρεις πως είσαι το πεπρωμένο μου κομμάτι. Σου γράφω να διαβάσεις, να νιώσεις βαθιά μέσα σου τα συναισθήματα που ήδη νιώθω για σένα. Όλα έντονα και αιχμηρά, απαλά να σε πονάνε και εύκολα να ανοίξουν χώρο βαθιά μέσα σου για να κλειστώ.
Έλα εδώ δίπλα μου, έλα να νιώσω την δροσερή σου επιδερμίδα, τόσο απαλή, και τόσο δυνατό το άρωμα του δέρματός σου που θέλω να χάσω τις αισθήσεις μου. Ζαλίζομαι, όμως δε θα το δεις τότε, όχι, αυτή τη μικρή αδυναμία θα την ανακαλύψεις, θα το ψάξεις να το βρεις. Ξέρω πως θα το κάνεις, γιατί το πιστεύεις πως εδώ είναι όσα ζητούσες, όσα έψαχνες να βρεις.
Σου γράφω για το μέλλον, για τότε που όλα αυτά θα είναι παλιά, ακόμα κι αν μόλις το διάβασες…