Roller Coaster

Θα μπορούσες να πεις ότι συμβαίνει τελείως απότομα, ότι έτσι στα ξαφνικά τα συναισθήματα μου όλα αρχισαν να διαχέονται στο νου.

Στο φως της πανσελήνου οδηγώ, διαλέγω μια μεγάλη διαδρομή μέσα από τους δρόμους της πόλης. Θέλω να μείνω μόνος να σε κρατήσω μακριά από την σκέψη μου. Βάζω μουσική να με ξεσηκώσει, να με οδηγήσει σε νοήματα πιο βαθιά να μην ακούω τις σκέψεις μου. Να ακούσω για μια στιγμή την λογική μου και όχι την σχέση που έφτιαξε η φαντασία μου μέσα σε ώρες χωρίς την άδειά μου. 

Να βρίσκομαι ξαφνικά ερωτευμένος, χαμένος σε μια σκέψη σε μια γοητεία που ποτέ δεν περιμένω. Ίσα και μόνο γιατί βρέθηκες την κατάλληλη στιγμή δίπλα μου, και με κοίταξες χαιδεύοντας τα μαλλιά σου όση ώρα συζητούσαμε για θέματα αλλόκοτα, ψυχολογικά, φαντασίας και φιλοσοφικά. 

Να μην θέλω να σε δω, να σου μιλήσω μια μέρα μετά φτιάχνοντας ιστορίες φανταστικές για το μέλλον και το παρόν. Λες και οι σχέσεις των ανθρώπων είναι σεναριογραφημένες έτοιμες και ποιητικές. Χωρίς καν να σε ξέρω όσο θα 'θελα, χωρίς να έχουμε συναντήσει άφωνοι τα βλεμματά μας κοιτώντας με όλο μας το είναι. 

Και θέλω τόσα να σου πω και τόσα να ακούσω. Όλα σου τα λόγια να αφουγραστώ, να μάθω από αυτά, την ζωή μου διαφορετικά να υπολογίσω. Μα πως δέθηκα έτσι απότομα με εσένα που αδιαφορούσα; Εσένα που δεν κοίταξα ποτέ, που δεν ήθελα να δώσω σημασία. 

Τώρα σε κοιτώ και ταράζεται η καρδιά μου, τώρα σε κοιτώ και προσπαρθώ να αρθρώσω την μιλιά μου. Πάλι χαζομάρες θα πω, πάλι θα σε απογοητεύσω πάλι θα αντισταθώ μήπως σε πλανεύσω. 

Μα όλα αυτά είναι μόνο σκέψεις του ατίθασου νου, που επιλέγει, σαν παιδί χωρίς καμιά λογική και πάρει το παιχνίδι που θέλει δικό του. 

Οδηγώ στην παραλιακή. Τα συναισθήματα μου μπλέκονται με μουσική και ήχους μηχανής. Το ύφος μου ανέφραστο, θλιμένο, χαμογελαστό. Δεν μπορεί το είναι μου να βρεί μέρος να σταθεί, μέρος να αποφασίσει δεν μπορεί να βρει έναν φίλο όλα αυτά να τα πει να τον κατανοήσει. 

Πως να ξέρει ποιά είσαι, τι σημαίνεις και τι είδα και πως ένιωσα. Πάλι μόνο τις ίδιες στερεότυπες βλακείες θα ακούω, τα δήθεν, τα πρέπει και τα πως. 

Όμως αυτά δεν θελω να τα ζω, δεν θέλω να παίζω τα παιχνίδια θέλω μόνο να εκφραστώ. Στα ισια να στο πω, σε θέλω, σε ξεπέρασα, μου λείπεις, πως θα σε ξαναβρω. Μα είναι αστείο όλο αυτό πόσο γρήγορα συμβαίνει στον κόσμο μου τον φανταστικό. 

Μες τα μάτια σου χάνομαι τα χείλη σου κοιτώ, πάλι ερωτεύτηκα και μόνο εγώ το ξέρω. Πάλι άφησα τον ευατό μου να παρασυρθεί σε μονοπάτια αδιάβατα και απαγορευμένα. Δεν είσαι εσύ για εμένα. Συμφωνήσαμε, διαφωνήσαμε, οι λέξεις εύκολα πλανήθηκαν ανάμεσά μας σε συζήτηση καυτή για ανέμους ύδατα και θέματα που μας ανύπαρκτα.