Μην σπαταλάς τον χρόνο μου...

 Το μότο των ινφλουενσε που έγινε μόδα και το αντιγράψαμε δυστυχώς όλοι. 

Στάσου όμως μια στιγμή και σκέψου το λίγο πιο πέρα λίγο πιο βαθειά στην λογική σου και στον καθρέφτη σου ίσως τον ψυχικό 

Ποιός σπαταλάει τον χρόνο ποιού; Α, ναι.. εκείνος που ενώ ξέρει πως δεν θέλετε τα ίδια σε κοροϊδεύει. 

Και τι έκανες την δεύτερη φορά, την τρίτη, την τέταρτη; Πόσες φορές γοητεύτηκες και έδωσες ευκαιρία σε έναν άγνωστο που σε "κορόιδευε"; 

Πόσες φορές χρειάζεται να μάθεις να καταλαβαίνεις ανθρώπους και συμπεριφορές; 

Μα θα γίνω καχύποπτος, είναι η πρώτη σου σκέψη. Είναι όμως και το πρώτο βήμα γιατί μετά έρχεται το ποσό καιρό θα είσαι καχύποπτος; 

Τι χρειάζεται το μυαλό σου για να αρχίσει να συνδέει το παζλ της ανθρώπινης συμπεριφοράς και επικοινωνίας ώστε να μάθει όσα θες να μάθεις;

Εκτός αν κοιτάξεις τον εαυτό σου και αποφάσεις πως τελικά δεν έχεις αυτή την ικανότητα, πως δεν μπορείς να μάθεις, πως είσαι αδύναμος χαρακτήρας που έλκεται μόνο και μόνο από το περιτύλιγμα και τα ψέματα κάθε τσαρλατάνου. 

Αλλά, είναι τελικά τσαρλατάνος; Ή μήπως αυτός έχει επίσης επιφανειακά κριτήρια επιλογής ανθρώπων που θέλει δίπλα του και απλά γοητεύεται από την ομορφιά σου, η από τα λόγια σου ενώ τελικά δεν σε θέλει πραγματικα;

Χάνω τον χρόνο μου λες. Και πως θα μάθεις να πλοηγηθείς στο άγνωστο που πας; Άφου ο περίγυρος σου δεν σε ικανοποιεί και διαλέγεις τυχαία, στον δρόμο, στην έξοδο, στην εφαρμογή. Μηπως και κάποιος άνθρωπος από αυτούς έχει τα ίδια ιδανικά, πιστεύω και ανέχεται τα χόμπυ σου. Μήπως καλύτερα να παίξεις τυχερό παιχνίδι γιατί μάλλον εισαι βαθειά εθισμένος σε μια άλλη μορφή τζόγου;

Ναι, τζόγος είναι και μάλιστα πολύ πιο εθιστικός από κάθε χρηματικό έπαθλο. Με μεγάλες απώλειες και ας μην είναι υλικές. Τζόγος και μόνο με μηδενικές πιθανότητες νίκης ερευνημενο.

Αλλά μάλλον σε τρώνε οι εμπειρίες από τα νιάτα σου, τότε που μας ένοιαζε να έρθει κάποιος να ξεσκιστουμε και πάμε για άλλα μετά. Τότε που τα συναισθήματα άντεχαν χτυπήματα και κλάματα. Τώρα αντέχεις;

Σε τρώνε μετά και τα σοσιαλ που παρουσιάζουν την επιτυχία μόνο και σπάνια την αποτυχία. Σε επηρεάζει το μοντάζ δεκάδων διαγραφών. 

Νομίζεις πως το πέσιμο στον δρόμο στο μπαρ από έναν τυχαίο είναι καλό και επιτυχημένο. Και μετά από τόσες αποτυχίες και δήθεν χάσιμο χρόνου η ελπίδα σου μέσα ζεί και βασιλεύει.

Πιο χαζός πεθαίνεις αλλά ναι σου σπαταλάνε τον χρόνο. Να κυκλοφορούμε όλοι με qr τι ψάχνουμε να γίνουμε ζωντανό dating app γιατί και εκεί πάνε όλα καλά. 

Τον χρόνο σου τον σπαταλάς μόνος σου ψάχνοντας στην ματαιοδοξία σου μέσα. 

Οι καλύτερες σου σχέσεις θα έρθουν από γνωριμίες μηνών, χρόνων από τους κύκλους σου. Από εκεί που θα έχεις συζητήσει μήνες ώρες χωρίς σκοπό το φλερτ η φλερτ θα ήταν πάντα. 

Δεν έχεις δει πόση αποτυχία υπάρχει στα τυχαία και πόση επιτυχία στα γνωστά; 

Μόνο μια μου σχέση δεν είχε ξεκινήσει με πρότερη γνωριμία και όλες κράτησαν χρόνια ακόμα και οι πιο απίθανες. Οι τυχαίες ήταν για λίγο για τίποτα. Δεν ταιριάζουμε σχεδόν σε τίποτα. Δεν μας δένει κάτι μαζί. Δεν έχουμε κοινό στόχο ούτε κοινά όνειρα. 

Δεν μας σπαταλάει κάνεις τον χρόνο μας. Εμείς τον εκμεταλευομαστε για να μάθουμε πόσο απίθανο είναι να γνωρίσουμε τυχαία τον τελευταίο έρωτα της ζωής μας. Και αντί να ξεζουμισουμε την γνώση για την ουσία της ζωής και του ανθρώπου αναλωνοναμαστε στο ποσό δεν ταιριαζαμε και πάμε πάλι στον ίδιο την επόμενη φορά. 

Ανεκπλήρωτο...

Το πρόβλημα ξεκίνησε τότε που μας γνώρισαν. Τόσο απρόσμενο, τόσο ξαφνικό να βρεθείς εσύ μπροστά μου. Ποιός να ξέρει τι να ένιωθες σε όλα μας την συζήτηση. Άγχος θα έλεγα από την δική μου απόμακρη στάση ίσως. Προσπαθουσα να φανώ ευγενικός αλλά πάνω από όλα προσπαθούσα να βγουν τα λόγια από μέσα μου καθώς είχα χάσει, στο πρώτο σου βλέμμα του κόσμο μου όλο. Σαν χθες το θυμάμαι πως η καρδιά μου έκανε να σπάσει, να εκραγεί μέσα μου, σε κάθε σου λέξη κάθε σου μάτια. Και δεν ήθελα να είμαι το ίδιο με όλους που μόλις θα σε δουν θα ξαμοληθουν μπας και καπηλευτουν την ατέλειωτη ομορφιά σου. Μπας και σπαταλήσουν λίγο από τον χρόνο σου και σε καταφέρουν στο κρεβάτι τους. Για λίγο μόνο μπας και γεμίσουν το κενό της επιθυμίας τους. Έμεινα στην άκρη και σε παρατηρούσα πάντα. Η πρώτη μου και η τελευταία μου σκέψη στον χώρο. Και όσο σε γνώριζα τόσο όλα γίνονταν πιο δύσκολα. Κάθε μας συζήτηση κάθε μας επικοινωνία καλύτερη από πριν.

Μα είναι όλα μόνο στην δική μου φαντασία το ξέρω. Για αυτό και κοιτούσα πάντα αλλού και κάποιες φορές το κατάφερνα να ξεχάστω να μην παίρνεις όλη μου την προσοχή. Αλλά στο πέρασμα σου, στον αέρα σου, μπροστά στην τόση ομορφιά σου όλα χάνονται, όλα εξαφανίζονται και προσπαθώ αλλού να κοιτώ μα αλήθεια δεν μπορώ.

Αλλά πάλι μακριά μου σε κρατώ. Τίποτα δεν μπορώ να σου πω. Όχι γιατί δεν πρέπει, όχι γιατί δεν μπορώ, μα κάθε φορά φοβάμαι πως θα ακυρωθω και δεν ξέρω αν το αντέχω αυτό. Κι έτσι μόνος μου με απορρίπτω πριν ακόμα σου μιλήσω πριν ακόμα σε σκεφτώ. 

Δεν θέλω να φτιάξω φανατικούς μελλοντικούς κόσμους μαζί σου, δεν θέλω να ζήσω μια ζωή μαζί σου μόνο στα όνειρα μου, ερωτευμένος μόνο εγώ με την μορφή σου, με την φωνή σου. 

Και ευτυχώς δεν σε ξέρω τόσο καλά, δεν ξέρω τα ελαττώματα σου τις παραξενιές σου και τις φτιάχνω μόνος μου να με κρατάνε μακριά σου. Μέχρι να μιλήσουμε ξανά τότε που θα σπάει η ψυχή μου σε κάθε σου ματιά. 

Κι αν πεις το ναι; Αν πεις το ναι κι ζωή μου πάνω σου δεθεί φοβάμαι τι θα γίνει μήπως αυτή η σχέση μετά χαθεί. Αυτοεκπληρούμενη προφητεία μπορει να γίνει και από εμένα τίποτα ζωντανό ίσως πια να μην υπάρχει, να μην μείνει. 

Πόσο τα λόγια αυτά είναι βαριά; Για αυτό τα γράφω εδώ και χιλιάδες μικρά χαρτιά, από μέσα μου να βγούνε να χαθούνε σε μια ανάλαφρη, γοητευτική μορφή να έρθουν να σε βρούνε να σκοντάψει η ψυχή σου να γίνει ένα με μένα η ζωή σου. Μα τι λέω πάλι, το σκέφτεται το ξέρο μου το κεφάλι. Δεν θα σου μιλήσω ποτέ. Ανεκπλήρωτο θα μείνει, σαν αέρινη σαγήνη που ήρθε πέρασε ανάμεσα σε ήλιο μου και σελήνη.