Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2025

Λίγο πριν το φεγγάρι

Με λίγο γλυκό κρασί απέναντι σε ένα κόκκινο ηλιοβασίλεμα στην άμμο να καθίσουμε να ζαλιστουμε να μεθύσουμε με φιλιά και πάθος την καρδιά μας να σκάει σα να θέλει να πνιγούμε.

Όμως μη... Μην πιεις ακόμα, ούτε στάλα. Ίσως, ίσως μια γεύση για τα χείλη. Δεν θέλω να με θες από την ζάλη, θέλω να... να ακούσω εσένα ή να μην πεις και τίποτα. Μου αρκούν τα μάτια σου τώρα που το σκοτάδι μου φωτίζουν.

Μην πιεις ακομα, μιλά μου, έλα κοντά για θέλω να σαγηνεύσω την ψυχή σου, τα μάτια σου, το κορμί σου. Θέλω να με θες με όλη την ύπαρξη σου, να νιώθω την αγωνία στο άγγιγμα σου, στα χείλη σου, στα μάτια να βλέπω την φωτιά σου.

Εδώ στην άμμο δίπλα στο κύμα, σε μια ματιά μας να χαθούμε, στην γεύση μας να σταθούμε. Και μετά το γλυκό κρασί ας πιούμε.

Ας ζαλιστουμε, ας αφήσουμε το αλκοόλ να ξελογιαστουμε. Να κάνουμε σα ζαβα σε αυτό το σκοτάδι, λίγο λίγο να πλεχτούμε.

Έλα πάμε στο νερό να μπούμε. Μα έχουμε ζαλιστεί. Δεν πειράζει ας ειναι, μαζι να είμαστε κι όπου με το κύμα βγεί.

Εδώ στα ρηχά έλα πιο κοντά, σε θέλω, σε θέλω να σε κρατώ σφιχτά. Τη γεύση τ' αλμυρου νερού από τον λαιμό σου θέλω κι άλλο. Μια δαγκωνια, ένα φιλί να ταραχθεί όλο σου το κορμί, να ανοίξει με ένα σου φιλί να με καταπιεί αργά σαν το γλυκό κρασί.

Το φεγγάρι σύντομα θα μας φωτίσει είναι η σειρά του να μας γνωρίσει. Μείνε εδώ, μείνε στην αγκαλιά μου. Έλα μπες, μπες βαθιά στα όνειρα μου. Να μην μπορώ, να μην θέλω να σε βγάλω. Μείνε εδώ, στην αγκαλιά μου, κοιμίσου εδώ, άκου τον χτύπο από την καρδιά μου.

Μόνοι

Οι όμορφοι έγιναν μέτριοι κι οι μέτριοι αδιάφοροι.

Μόνο οι εποχές παραμένουν απαραλαχτες στο πέρασμα μας.

Μόνο οι όμορφες μέρες αγκαλιάζουν το κορμί μας και το νου μας

Και εμείς; 

Εμείς εδώ παρατηρητές του κόσμου, της γης, για μια στιγμή της αιωνιότητας να κρίνουμε τα πάντα.

Αναζητάμε τον εθισμό μας, στις θάλασσες της γειτονιάς μας, στα βουνά και τις πεδιάδες των πόλεων μας και στα μάτια των πόθων μας.

Μόνοι.

Μόνοι περιμένοντας αυτές τις όμορφες ημέρες.